Bazen çocuktur deyip geçiyoruz ya iste bu noktada temkinli davranmak gerekilir.
Çocuklar bizim gelecegimizdir ve biz onlara örnek olmaliyiz. Örnek derken dogruyu ve yanlisilari göster/ögretmeliyiz. O yüzden kendimizde yanlis yaptigimiz zamanlarda bunun 'hesabini' çocuklara olsa bile vermeliyiz. ‘..ama ben büyügüm ve ben yapabilirim, sen daha küçüksün’ demeyle bitmiyor bu 'büyük' isler. Bu söz kuskusuz direk hazineye giren sözlerden biridir.
Çocuklarin hafizalari o kadar taze ve çaliskandirki her etkileyici olaylar onlarin beyninde gizli bir hazineye girer ve saklanilir. Hazinedir çünkü ilerde yetiskin insan olma cabisini verirken bu hazinedeki elmaslari alip kullanacaklardir. O yüzden ilk önce çocuklarin hangi konularda hassas olduklarini çözmeliyiz, sonrada o konularda daha temkinli davranmaliyiz.
Örnegin, bir büyük olarak küçüklük dönemlerine geri dönsek cogu seyleri dün ki gibi hatirlariz. Benimde pozitif ve negatif anlamda etkilendigim anilarim var. Daha dün gibi hatirlarim hepsini. Kendi hazinemden bir misal vermek istiyorum:
- Bisiklet sürmeyi ögrendigim gün.
Annem ve babam bana mavi bir bisiklet almislardi ama ben henüz sürmeyi bilmiyordum. Bazi mahallenin çocuklari yani arkadaslarim teker teker bu bisikletten faydalaniyorlardi ve sonunda sira bana gelmisti.
Komsu kizi benim ablam sayilirdi, evde ben ama disarida oydu benim ablam.
Ben disarida oynarken, bisiklet süre bilme mutlulugunu banada tattirmak istemis olmaliydiki banada ögretmek istedi.
Biz disaridayken annemde camdan izliyordu küçük kizinin bisiklet sürme hevesini. Belliki annem ablama çok güveniyordu.
Bisiklet sürmeyi bana ögretirken ablam, hafif kazalar atlatiyordum. Kaç defa ayaklarimi seyrediyim derken o dikenli otlara yem olmustum. Ayaklarim yerden kesildiginde saskinlik içerisinde bisiklet zevkinden ziyade korkumu yenmeye çalisiyordum.
O sahneyi suan yasatabiliyorum.
Bol miktarda azimle çalismalarima devam ederken sonunda acisiz ve korkusuz bisiklet sürme zevkini tadabilmistim. Yani nihayetinde yikilmamistim, ayaktaydim ve bisiklet sürme dertlerimle basbasaydim. :D
Ancak bu sahnedeki unutmadigim ve tuhaf buldugum bir detaya girmek istiyorum.
Detay: annemin camdan bakarak benim bisiklet sürdügümü izlemesi.
Filmlerde izledigim ya da parkta gözlemledigim kadariyla anne ve ya babadir çocuguna bisiklet sürmeyi ögreten. Ben biliyorumki o gün babam isteydi ama annem ise evdeydi ve hatta hatta camdan bakarak izliyordu beni.
Adim gibi eminimki annem ve ya babam bana ögretselerdi daha farkli hislere bürünüp bu hatirami yazmakta olurdum.
Bisiklet sürme çabalarim basta kendim sonrada annem ve babam içindi. Onlara gururla ve basariyla küçük kizlarinin bisiklet sürebildigini göstermekti ikinci amacim.
Sonucta onlarsiz basarmistim ama onlarinda bu sonuca ulasmamin katkisinda bulunmus olmalarini isterdim.
O yasta merak* sarmamisti beni. Bazen düsündügümde yinede bir tuhaflik his ediyordum.
Bu hatirami sizlerle paylasirken hakikaten merak içersine girdim… ve minik bir röportaj yaptim.
- Bisiklet ögrendigim yillarima flashback atarak bir giris yaptim, sonrada sorgulamaya basladim -
…
…
Ben: Bana komsu kizi ögretti bisiklet sürmeye degil mi?
Annem: Kim?.. hmmm öylemiydi ki (ve düsünmeye basliyor)
Ben: Evet, öyleydi. Ve hatta sen camdan beni izliyordun.
Annem: (saskinlik içerisinde) Ne o? Neden merak ettin? Simdide geçmisinimi arastiriyorsun?
Ben: Yok sadece aklima takildi.. anne hadi söylesene.
Annem: Ne yani hesapmi soruyorsun benden?
Ben: (aklima yazdigim bu yazi geldi ve gülerek) Hayir sadece bilmek istiyorum. Neden sen dururken komsu kizi ögretti?
Annem: Kizim.. o arada kardesin daha yeni dogmustu onu öyle yalniz birakamadim.
Ben: (diepe zucht) Ha tamam o zaman, dank je wel.
-relaxed-
:)
Benim verdigim misal aslinda pozitif sekilde hafizamda kalmis ama bu hatirami tazeledigimde yinede bir tuhaflik hissetmistim.
Dogal olarak küçük yasta bazi sorular aklimiza gelmeye bilir ama hafizalarimizda sakli hatiralarimiz silinmedikten sonra bu defter acildiginda yinede aklimizda sorular olusturabilir.
Dedigim gibi, çocuk deyip gecmemeliyiz ve eger yanlisimiz olursa gereken aciklamalarida yapabilmeliyiz. Çocuklarin o yasta kaydettikleri ve ögrendikleri seyler onlari büyük adimlarla ilerleten ve yetistirendir.
-
Bu yazimda katkisi olan anneme'de tesekkürler ediyorum.
;)
-------------
* annemin neden sadece camdan izlemesi.
Heel mooi geschreven Estrellita...bu yazini okudugum anda cocukluk yillarima dondum sayende Benimde oyle bisiklet s?rme anim var ama banada abim ogretmisti
Knry
om Arrayu
Knry
reactie geplaatst op om Arrayu
Anlattigin mevzu g?zel sadece g?zel t?rk?e gibi g?r?ns?n diye ?ok ugrasmissin, b?ylece yazi i?tenligini kayip ediyor ve soguk oluyor, kullanim kilavuzu gibi bir sey, biraz da icinden geldigi gibi yazsan cok daha basarili olursun
Lavinya
om Arrayu
Lavinya
reactie geplaatst op om Arrayu
Bana bisiklet s?rmeyi babam ?gretmisti Benim i?in ?ok ?zel ve g?zel bir hatira..
Reageer
Reageer inhoudelijk aub. We hanteren een stricte policy.
Benimde oyle bisiklet s?rme anim var ama banada abim ogretmisti 