Steeds vaker kom ik meisjes tegen die jongens telkens meer wat haten. Meestal zijn dit de meisjes die net gedumpt zijn en met liefdespijn rond lopen, voornamelijk pubers. Dan zeggen ze meestal uit woede dat ze nooit meer zullen daten of ooit nog met een jongen iets te maken willen hebben. Ze klagen dan dat jongens niet van romantiek begrijpen of ooit zullen begrijpen.
Maar als er wel romantiek is dan is het wel de man die elke keer de pijp uit gaat. Zo kunnen we als voorbeeld nemen: Romeo en Juliet, Leyla ile Mecnun, Kerem ile Asli, Ferhat ile Sirin en als een van de laatste stellen Saddam en zijn vrouw (niet romantisch misschien). Maar dan nog wordt Saddam wel binnenkort opgehangen. Opgepakt vanwege het verraad van zijn vrouw. It’s all about the money…
Ik wil hier geen discussie opvoeren of probeer ook geen haat over te laten komen aan de dames. Maar waarom worden wij schuldig gevonden bij elke mislukte relatie. We are tying our best, tenminste velen tussen ons I guess.. En misschien is niet ieder man even romantisch als Jack van Titanic of Ferdi Tayfur van.. nou elke film van hem denk ik ¿ Maar we zijn even onschuldig als de vrouwen omdat we in de shit love terecht komen. Nede olsa bizde etten tirnaktan insaniz, biz garip.. masum.. serseriyiz, biraz deli biraz geri. Biz ki erkek milleti…:)
Reageren op bovenstaande artikel is niet meer mogelijk.
