Nieuwe school/jaar is al een tijdje aan de gaande en het is anders dan voorheen. Een nieuwe omgeving met andere/aparte mensen.
Je weet niet waarom je het doet, maar je merkt dat je je anders bent gaan gedragen. Je voelt je ook een beetje raar de laatste tijd. Het is alsof je in een circulerende cirkel met angst zit. Je vreest dat er elk moment wat mis kan gaan en dat je daarbij de controle over alles kwijt zal raken. Je hebt een last wat maar niet van je schouders valt.
Je gedrag jegens je mede studenten, heb je niet onder controle. Het is net alsof je op een podium staat, je gedrag en je meerdere persoonlijkheden zit te improviseren. Je voelt je net een toneelspeler die niet acteren kan.
Waarom je de reële “ik” niet kan laten zien?
Dat weet je eigenlijk niet, nog niet tenminste. Je zit er nog steeds over na te denken maar een ding weet je wel, je bent niet wie je denkt!
Oh ja, by the way, je bent niet wat je denkt.
Herinner je jezelf nog wel? Wedden dat je niet eens meer weet wie je bent!?
Telkens wanneer je probeert je zelf te zijn, ontstaat er een heel beschamend moment. Je omgeving schrikt van je en trekt de raarste gezichtsuitdrukking. Van een wave van wenkbrauwen, tot scheve lippen en rare staringen.
Ach, je bent toch al vergeten wie de reële “ik” is, dus who cares, toch?
Reageren op bovenstaande artikel is niet meer mogelijk.
