|
De Republiek - deel C
Begin van de jaren negentig kent de Refah alsmaar meer succes en in 1995 behaalt zij 21,32 % van de stemmen.
De Refah heeft het beleid toen stevig beïnvloed, temeer omdat ze niet alleen op het platteland successen had geboekt, maar ook in enkele grote steden. Zo is onder haar druk het godsdienstonderricht op school heringevoerd. Kinderen krijgen echter niet alleen les in de islam, maar ook in andere godsdiensten, zoals bv. de joodse leer.
De Partij van het Ware Pad en de Moederland-partij kregen 267 verkozenen, en kwamen er dus 9 tekort voor een volstrekte meerderheid.
Na vele moeizame pogingen kwam toch een rechts liberale regering aan het bewind waarbij Yilmaz (Moederland-partij) en Ciller (Partij van het Ware Pad) afwisselend eerste minister zouden zijn.
Tansu Ciller kwam einde 1996 terug aan de beurt en zij ging scheep met Erbakans Refah. Zij zou haar termijn niet kunnen uitdoen. Zowel Tansu Ciller als haar echtgenoot werden toen al verdacht van een massale corruptie.
Nieuwe verkiezingen op 18 april 1999 leidden tot een aardverschuiving. Intussen was onder druk van het leger - de bewaker van Mustafa Kemal Atatürk's erfenis 'de lekenstaat' - ingegrepen tegen Necmettin Erbakan en diens Refah of fundamentalistische islamistische Welvaartspartij.
Erbakan zelf kreeg een verbod tot politieke activiteiten opgelegd en de Refah werd vogelvrij verklaard. Hij was te ver gegaan door als regeringslid van een NAVO-land officieel te flirten met de Libische leider Muamar Kadafi, terwijl één van zijn Refah-burgemeesters in Sincan openlijk een betoging tegen Israël ondersteunde.
Hoewel Turkije zich tussen 1924 en 1944 neutraal opstelde, is het sedert 1947 militair en politiek resoluut een westerse koers gaan varen. Het leeft op een goede voet met de Verenigde Staten (Amerika heeft militaire basissen in het land) en won in zijn wereldregio aan belang sedert de ontmanteling van de Sovjetunie.
Hoewel Griekenland en Turkije beiden lid zijn van de NAVO blijven zij vijandig tegenover elkaar. Dat heeft mede te maken met de eilanden in de Egeïsche Zee, die de Turken begin deze eeuw moesten afstaan en de scheiding van Cyprus. In maart 1987, stelde Turkije, tot groter ergernis van de Grieken uiteraard, zijn kandidatuur om lid te worden van de Europese Gemeenschap. Tussen de Europese Unie en Turkije is sedert begin 1996 al een douane-unie-overeenkomst van kracht.
|
|
Wiki-Turkije
|
 Status: Wijzigingen niet mogelijk  Bijgewerkt: donderdag 31 oktober 2002
|
|
|
| |
