De Rotterdamse wethouder Orhan Kaya legt zijn functie neer. Dat heeft zijn partij GroenLinks woensdag bekendgemaakt. Kaya had sinds twee jaar de portefeuille Participatie en Cultuur onder zijn hoede. Volgens GroenLinks wil hij niet verder omdat hij een gebrek aan steun van de coalitiepartijen ervaart. Kaya is op dit moment met vakantie en heeft zijn ontslagbrief naar de fractie gestuurd.

De Rotterdamse GroenLinks-fractievoorzitter Verwijs zegt het ontslag ‘te betreuren, maar te respecteren’. Het kwam volgens haar echter ‘niet als een volslagen verrassing’. GroenLinks gaat nu op zoek naar vervanger voor Kaya omdat de partij de portefeuille graag wil houden. GroenLinks-raadslid Arno Bonte noemt het besluit van Kaya om het stokje over te geven moedig. Volgens hem besluiten de leden eind augustus wie de nieuwe wethouder wordt. Hij denkt dat er voldoende ervaren bestuurders geschikt zijn voor de functie. ‘Het is geen enkel probleem om een opvolger te vinden.’ Hij geeft er zelf voorkeur aan om in de raad te blijven.

De PvdA respecteert Kaya's besluit ‘Kaya heeft het als wethouder niet gemakkelijk gehad. Hij kan een aantal belangrijke prestaties op zijn conto schrijven, waaronder het weer vol krijgen van de klassen voor inburgering. Daarin is Rotterdam een voorbeeld voor alle andere grote steden’, stelde fractievoorzitter Peter van Heemst. Hij is blij dat GroenLinks in de coalitie blijft. Remco Oosterhoff, fractievoorzitter van CU/SGP, is verrast door het moment. ‘De coalitie heeft feitelijk nog maar een jaar te gaan. Er zal dus een bestuurder met ervaring moeten komen, die weet hoe de politiek werkt.’


Misstanden rond Kaya volgens het AD Rotterdam:

Heel even dacht Orhan Kaya dat hij een groot succes had geboekt. Hij wist van zijn collega-wethouders zomaar tien miljoen euro bijeen te krijgen voor enkele in hun voortbestaan bedreigde culturele instellingen. Kaya was er als de kippen bij om de blijde boodschap de wereld in te sturen. Maar ook deze keer ging het mis. Althans, op zijn minst in de beeldvorming. De dekking van het beloofde geld bleek aan alle kanten te rammelen. Het lukte hem maar niet om duidelijk uit te leggen waar dat geld precies vandaan kwam. Toen hij dat wel deed, bleek het bovendien voor een deel een sigaar uit eigen doos. Noem het een foutje, een misverstand. Het was er één uit velen die Kaya inmiddels achter zijn naam had staan.

Kaya, de voormalig arbo-arts maakte binnen GroenLinks pijlsnel carriere. Als fractievoorzitter wist hij met een motie van wantrouwen wethouder Pastors weg te sturen. Maar toen hij het zelf tot wethouder schopte, bleek al snel dat hij bestuurlijk tekort schoot.

In de cultuursector botste Kaya hard met ambtenaren die hem autoritair gedrag verweten. Anoniem klaagden ze over een bestuurder die nooit complimenten geeft en er als de kippen bij is om anderen de schuld te geven als er iets misgaat. Kaya zag het niet, of wilde het niet zien. Het Urban Culture Podium vormde een ander pijnlijke dossier. Vorige week kreeg hij zware kritiek te verduren op zijn plan om dit podium voor 11 miljoen euro in de Maassilo te vestigen. In het rollenspel met de raad was er we iets veranderd: hij deed niet eens meer moeite om zijn criticasters te overtuigen. Natuurlijk is het wijsheid achteraf. Maar het leek wel of hij zich neerlegde bij zijn naderend vertrek.